Embed

GARİP YOLCU

GARİP YOLCU

Ölüm senfonisini çalınca rüzgar

Hazan yaprağını bir hüzün sarar.

Ölüm dansını oynayan yapraklar

Eylül ayında hep ölümü hatırlar.

 

Bir kara hüzün düşer o an içime

Yuvarlanır düşer, yüreğimin en derinine

Telaşla sarılır hemen, yüreğimin eline

Alıp götürür onu ölüler ülkesine

 

Ne yapsam ne etsem bilemem

Avare çöllerde kalmışım ben,

Kaybolmuşum derdimi kimseye söyleyemem

Ölüler ülkesinin garip yolcusuyum ben.

Yorum Yaz
Bu içeriği paylaşın!
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !